całokształt


całokształt
całokształt {{/stl_13}}{{stl_8}}rz. mnż I, D. -u, Mc. całokształtłcie, blm {{/stl_8}}{{stl_7}}'wzięte razem, traktowane jako uporządkowana całość, wszystkie możliwe elementy, formy, aspekty, uwarunkowania itp. czegoś; także układ rozpatrywany ze wszystkich możliwych punktów widzenia; całość, ogół': {{/stl_7}}{{stl_10}}Konkordat reguluje całokształt stosunków państwo – Kościół. Całokształt polityki zagranicznej państwa. Całokształt twórczości. Całokształt postępowania dowodowego. Mieć rozeznanie w całokształcie zagadnienia. {{/stl_10}}

Langenscheidt Polski wyjaśnień. 2015.

Look at other dictionaries:

  • całokształt — m IV, D. u, Ms. całokształtłcie, blm «zorganizowana, w określony sposób ułożona całość; układ rozważany w całości; system, ogół» Całokształt sytuacji. Całokształt stosunków społecznych …   Słownik języka polskiego

  • Трентовский, Бронислав Фердинанд — Бронислав Фердинанд Трентовский (польск. Bronisław Ferdynand Trentowski; 21 января 1808, деревня Ополе, Хелмский повят 16 июня 1869) крупный польский философ и педагог XIX века. Cторонник и пропагандист польского мессианизма. Биография Был… …   Википедия

  • baza — ż IV, CMs. bazazie; lm D. baz 1. «ogół czynników istotnych dla istnienia i rozwoju czegoś; punkt oparcia, podstawa» Baza naukowa, finansowa. ∆ ekon. Baza materialno techniczna a) «środki materiałowe i wyposażenie techniczne, stanowiące podstawę… …   Słownik języka polskiego

  • byt — m IV, D. u, Ms. bycie; lm M. y 1. «całokształt życia; istnienie, życie» Byt człowieka, zwierzęcia. Coś jest sprawą bytu narodowego. Zagadka, zagadnienie bytu. Usprawiedliwić swój byt. ∆ biol. Walka o byt «w teorii doboru naturalnego Darwina… …   Słownik języka polskiego

  • leśnictwo — n III, Ms. leśnictwowie 1. blm «nauka obejmująca całokształt zagadnień związanych z gospodarką leśną» Studiować leśnictwo. 2. blm «dział gospodarki narodowej obejmujący całokształt zagadnień związanych z produkcją leśną kraju» Pracownik leśnictwa …   Słownik języka polskiego

  • operacja — ż I, DCMs. operacjacji; lm D. operacjacji (operacjacyj) 1. «zabieg chirurgiczny polegający na przecięciu skóry i innych tkanek organizmu w miejscu umożliwiającym dotarcie do chorego narządu, dokonywany w celu usunięcia przyczyny choroby,… …   Słownik języka polskiego

  • Трентовский — (Фердинанд Бронислав Trentowski), польский философ (1808 69). Образование получил в Варшавском университете; был преподавателем латинского языка, истории и литературы в Щучине. События 1831 г. принудили его к эмиграции. Он был приват доцентом во… …   Энциклопедический словарь Ф.А. Брокгауза и И.А. Ефрона

  • aktywność — ż V, DCMs. aktywnośćści, blm 1. «skłonność, zdolność do intensywnego działania, do podejmowania inicjatywy; czynny udział w czymś» Aktywność życiowa. Aktywność członków załogi. Wykazywać aktywność w czymś. 2. chem. «miara zdolności substancji do… …   Słownik języka polskiego

  • artystyczny — artystycznyni 1. «związany ze sztuką, dziełem sztuki, artystą; nacechowany artyzmem» Prądy, kierunki artystyczne. Sukces artystyczny. Szkoła artystyczna. Twórczość artystyczna. Wydarzenie artystyczne. Występ, zespół artystyczny. Część artystyczna …   Słownik języka polskiego

  • brzmienie — n I 1. rzecz. od brzmieć Brzmienie melodii walca. 2. muz. «całokształt odbieranego wrażenia dźwiękowego; dźwięczność, rozległość, donośność dźwięku (głosu); potocznie barwa dźwięku» Brzmienie fortepianu, skrzypiec. Piękne brzmienie głosu… …   Słownik języka polskiego